Reisverslag Midden Italië

30-8-2021 tot 1-10-2021

Deelnemers aan de Midden Italië reis
Deelnemers aan de Midden Italië reis

Introductie

We hebben gekozen om dit verslag te schrijven  vanuit onze belevingen, waarnemingen en ervaringen als deelnemers. We hopen dat u denkt, wanneer u het verslag gelezen hebt: ”Ja zo was het precies." Een leuke mooie reis, met een vriendelijke groep. Voortreffelijk georganiseerd door Fridus, Mieke en Jan-Peter. Excuses als u zich wat minder in het verslag herkent. We hebben ons best gedaan.

 

Dini en Willem

 

Weer

Op weg naar het startpunt van onze reis. Het dorpje Weer in Oostenrijk. Deelnemers komen gespreid aan. Mooie Alpencamping. Schitterend gelegen in een ietwat bewolkte en vochtige atmosfeer. De wandeling van de berg af wordt om veiligheidsredenen afgelast. Mag de pret niet drukken. Ieder zet z’n boeltje neer. Luifels worden uitgerold, schotels opgesteld. Radio Sterrenwacht Westerbork is er niets bij. Pierre verleent hand- en spandiensten aan de sukkelaars. Cees is geautomatiseerd en kijkt met z’n handen in zijn zakken naar de verrichtingen van zijn zelfzoekende schoteltje. Heeft ie goedkoop gekregen bij de aanschaf van een nieuwe caravan. Slim, denk dat ik dat ook ga doen. Maar ja.. m’n caravan is nog prima in orde. Mia heeft geld verstopt, Rinus kan het niet vinden. ’s Avonds gezellig gegeten in het camping restaurant. Inmiddels zondag. Het regent wat. Tijd om aan mijn verslag te beginnen… Vanmiddag naar Schloss Tratzberg geweest. Treintje laten staan en lopend naar boven. “Mooi kasteel” vinden de meesten... Toch weer “ouwe meuk” denk ik na het zoveelste kasteelbezoek. Erg mooi blijkt het kleine kerkje naast de camping. Van binnen een waar kunstwerkje. Vandaag (maandag) les segway voor de club. Veel belangstelling ondanks de regen die gestadig viel. Helm op en rijden maar. Wat wiebelig in het begin, maar het werd steeds beter. ’s Middags naar Schwaz geweest.   

 

’t Is dinsdag inmiddels. We bezoeken Innsbruck. Gedeelte gaat per fiets. Zonder problemen. Gedeelte gaat per bus… geen bus dus … na 20 min nog geen bus… Uiteindelijk met de auto gegaan. Achter de alsnog aangekomen bus gereden. Nog net op tijd voor de rondleiding van Jan-Peter door Innsbruck.  Hoogtepunt natuurlijk: Het Gouden Dak. Daarna wilden we een  koffietje pakken. Werden niet bediend. Met excuses van de ober. Geen personeel genoeg. We zijn maar gaan lunchen. Leuk terras vlakbij het “Gouden Dak”. Heerlijk in het zonnetje, die voor het eerst in 4 dagen opdook. Natuurlijk nog even de winkelstraat door. Daarna terug naar de camping. ’s Avonds het welkomstdiner waar onze reisleider Fridus ons uitgebreid welkom heette. Hij gaf daarna ook nog gedetailleerd uitleg over de administratieve (lees financiële) verwerking van de uitgaven. Dit werd door de aanwezigen in stille verwondering aangehoord. Afijn prima diner. Leuke dag alles tezamen. Morgen op weg naar Verona.

 

Verona

Bleek een rustig reisdagje. Prima weer blauwe hemel. De camping is nogal smal en ligt aan een drukke weg. Gelukkig staat er een coniferenhaag die het zicht wegneemt..  Gezellige borrel met lekkere wraps van Mieke en Jan-Peter. Uitgebreide instructies van Jan-Peter voor de dag van morgen. Het wordt “ hup hup in de bus Gus”  Na de borrel eten we  buiten en blijven tot 9 uur zitten. Heerlijke zomeravond. De dag daarop naar Verona met de bus. We stappen uit op Piazza Bra bij de imposante arena, waar we vanavond La Traviata gaan beleven. Onder de enthousiaste leiding van Jan-Peter maken we een rondwandeling met uitleg, weer door Jan-Peter, langs belangrijke bezienswaardigheden in  het centrum van Verona. We drinken koffie en genieten van een prima Italiaanse lunch (toch wel iets anders als een broodje kaas). We slenteren door de stad. Vanavond naar de opera.

La Traviata

Een absolute topper. Prima organisatie. Niet alleen door Jan-Peter, maar ook door onze Italiaanse vrienden. Alles klopte, nauwelijks wachttijden, correct corona beleid. Goed begin. Mensen feestelijk en chique gekleed. Goede plaatsen. Karin en Peter waren wat laat met de kaartjes, dus namen zij wat er over was. Zij zaten dan ook op plaatsen waar ooit de Medici zullen hebben gezeten. Een geweldige sfeer in de Arena. 

En dan begint de opvoering van La Traviata, gebaseerd op het tragische verhaal van “De dame met de camelia’s”. Prachtige decors en decorwisselingen. Een koor van 200 man en een orkestbak met 200 muzikanten. Prachtige liederen, prachtige muziek bij een triest verhaal. We hebben met z’n allen genoten van een heerlijke culturele avond. Eentje die je nooit vergeet.

Laatste dag in Verona is een beetje boodschappen- en wasdag. Rinus en Pleunie brengen leven in de brouwerij door een jeu de boules toernooi te organiseren. Dini doet het redelijk met Fridus. Pleunie en ik halen de maximale score. We verliezen met 13-0.  Leuke borrel na. Morgen op weg naar Arezzo.

Arezzo Toscane

Mooi plaatsje, tegen de berg aangebouwd, met op de top de kathedraal. Vandaag de eerste zondag van de maand is er een grote antiekmarkt. Niet zomaar een marktje, maar echt groots van opzet. We kuieren er met z’n vieren, beschut door de bomen, op ons gemakje door heen. Tevens is er het jaarlijkse ridderfeest met de hele dag optochten, muziek en op het einde van de dag zelfs een steekspel. Om het uur wordt er een kanon afgeschoten. Heel leuk. We vallen dus met de neus in de boter. Tijdens onze stadswandeling vinden we (de resten) van het amfitheater uit 200 na Christus met plaats voor 10.000 bezoekers. In het gerestaureerde gedeelte worden nog steeds voorstellingen gegeven. Mooi middeleeuws plaatsje met smalle steile straatjes vol met winkeltjes en terrasjes. Helaas, veel is gereserveerd. Toch vinden we nog een leuk restaurantje om te eten. Mooi besluit van de dag. Wederom een topper.

Vandaag maandag, vrije dag. Iedereen vindt zo zijn eigen bestemming. Siena, Florence, Lago di Trasimeno etc. etc. Wij  kopen eerst nieuwe voorbanden! Caravan extra beurt laten geven, maar de auto vergeten. Hoe dom kan je zijn.  Daarna op weg naar Trasimeno. ’s Avonds eerste klaverjasavond geregeld door Hans en Marrie. Héél gezellig. Maar we kregen ook goeie kaarten.

 Fattoria la Vialla

 We gaan op dinsdag naar Fattoria la Vialla. Een groep per fiets en een groep met de auto. De Fattoria, een bedrijf tegen de heuvels van x 100 hectare  met  wijn aanplant en olijfbomen, schapenweides etc.  Ze verwerken daar zelf de druiven en de olijven. We krijgen een prima rondleiding door “Mieke”, een Nederlandse werkneemster van het bedrijf. We zien koekjes productie, schapen kaasmakerij, wijnopslag in eikenhouten vaten , mogen proeven van de wijn met de daarbij behorende uitleg. We  gaan ook nog naar een olijfolieperserij, bottelarij en verpakking fabriek.  Erg efficiënt lijkt het niet, maar interessant is het. Later kunnen we hun producten kopen in het winkeltje. Maar daarvoor krijgen we een echt Italiaans gevoel. We zitten met z’n allen aan een lange tafel onder de beschutting van vijgenbomen en krijgen een zes-gangendiner aangeboden wat een uurtje of drie in beslag neemt.  Zo’n vijf verschillende wijnen, een keur aan voorgerechten, spaghetti, schapenbout, gebak, koffie, er kwam geen eind aan. Opperbeste stemming natuurlijk. Een superdag. Zullen we nog lang over napraten.

 Gubbio

 Woensdag is een reisdag. Op weg naar camping Rio Verde. Midden in een natuurgebied. Om 5 uur weer de happy hour, nu met hapjes van Dini en Marrie. Om half acht is er alweer een diner geregeld. Ongelooflijk. We blijven genieten.

 Perugia

We bezoeken vandaag , donderdag, Perugia. Vervoer naar de stad per bus. De chauffeur scheurt met de bus langs sluipwegen naar de grote parkeerplaats onderaan de stad. We maken daar kennis met onze Italiaans/Belgische gids, die vloeiend Nederlands spreekt. Maar dat niet alleen. Ze weet ook nog de aandacht van iedereen vast te houden met een goed verhaal en de nodige humor. We gaan met de roltrap naar boven naar de ondergrondse stad, waar door de toenmalige paus voor straf een stad boven gebouwd werd. Boven gekomen drinken we gespreid een bak koffie, waarna de rondleiding wordt hervat. Ze levert ons uiteindelijk af bij een restaurant, waar we met een prachtig uitzicht over Umbrië van de uitgebreide lunch genieten. De stad weer in, nu op eigen gelegenheid. Was weer een mooie dag.

Op vrijdag een wandeling gemaakt van 10,5 km door het heuvelachtige landschap van Umbrië. Sommigen zeggen 12 km. Niet zo’n makkelijke wandeling. Veel omhoog en omlaag, maar met prachtige uitzichten. We waren met z’n elven. Menig zweetdruppeltje gelaten door eenieder. Maar we hebben het gehaald. ’s Middags voorbereidingswerkzaamheden voor ’s avonds een broodje Rinus. Er moest 8 kilo kippenvlees in stukjes gesneden worden met een zeer duidelijke specificatie. Dun en Kort. Dat waren de snijders. Verder waren er nog bakkers, warmhouders, sausmakers, koffiezetters. Dat alles onder de bezielende leiding van Shoarma-Rinus, daarin gesteund door Mia. In de schemer pakt Fridus zijn gitaar.. Mooi toch… zo’n club. Op zaterdag werden Gubbio en de “Grotti de Frasi” bezocht... of een wasje gedaan. Lekker relaxen.

Preci

 Zondag 12 september. We gaan op weg naar Preci. Zeer steil omhoog vertrekken vanaf camping Rio Verde. Hebben we allemaal overleefd. In de buurt van de nieuwe camping in Preci aangekomen krijgen we een alarmerend bericht met daarbij een route advies. Zou te steil zijn… Gehoorzaam alternatief gekozen. Moeten in een dorpje tussen wat huisjes door wringen om bestemming te bereiken. Zweetdruppels, maar het lukt. Eentje heeft z’n caravan beneden aan de berg laten staan. Rien gaat ‘m halen met z’n 2,4 tons trekkracht. Spannend dagje. We vieren de verjaardag van Rob bij de borrel. Morgen in de bus.

Parco Nazionale dei Monte Sibillini

 Wat een dag. Spectaculaire rijkunst van de buschauffeur door nauwe straatjes en wegen waar de chauffeur claxonnerend de bochten inging. Op weg naar de drie plano’s, (één verborgen door de mist). De plano’s zijn door bergen omringde hoogvlakten in het wonderschone gebied, het Parco Nazionale dei Monte Sibillini. We eindigen op 1470 meter, waar we na de koffie een mooie wandeling door de natuur maken onder leiding van 2 gidsen. Imposante bergen omringen de vlakten. Schaapherders drijven daar hun kuddes, geholpen door vier honden. Eén stuurt de kudde , de andere bewaken de kudde tegen gevaren van buitenaf.  We dalen af naar de bus. Pikken de wijn drinkende clubleden op die liever van de zon genieten dan aan een vermoeiende wandeling te beginnen. We lunchen uitgebreid (Italiaans) met meer dan genoeg wijn en vertrekken daarna naar Norcia. Een historisch plaatsje, zwaar getroffen door de laatste aardbevingen. Maar ook door het toerisme. Veel winkeltjes en shops. Was weer een geweldige dag.

 Vandaag dinsdag 13 september en morgen zijn vrije dagen. Brood is niet te krijgen op de camping, tenzij je er iemand de hersens mee in wil slaan. Ieder doet waar hij zin in heeft. Zwemmen, fietsen, boodschappen doen, Spoleto bezoeken etc etc. Dinsdagavond met eenieder eten in het restaurant. Woensdag pannenkoeken bakken onder leiding van Rudi en zijn bakkersteam. De Kabe heeft wat problemen. Morgen reisdag naar Opi. De normale weg is afgesloten. We moeten na een halsbrekende afdaling niet rechts, maar links in de richting van Norcia. Een uitdagend parcours. De Kabe gaat naar huis. Teveel problemen met elektriciteit. Jammer.

Opi

We verlaten donderdag 16 september Umbrië en gaan op weg naar de Abruzzen. Een enerverende, maar toch ook weer een bijzonder mooie reis door een prachtig gedeelte van Italië. Onderweg plotseling, met 3  caravans de parkeerplaats van de Lidl bezet. Sommigen onder ons kunnen daar niet zomaar langs rijden. De borrel wordt vandaag opgefleurd  met hapjes van Barbara en Karin. Ziet er excellent prima uit. Eén lekke band vandaag kostte 2 uur oponthoud bij Rudi en Ria. Morgen een vrije dag voor elck wat wils. Verrassend op deze camping is het sanitair. Het  is aanwezig, dat wel, en heeft tevens veel potentiële mogelijkheden voor verbetering. De wc doorspoelen met een emmer is zeer functioneel. Daar hoeft echt niets aan verbeterd te worden. De douches zijn warm en klein en laten geen ruimte voor omkleedactiviteiten. Een hoop Disselaars in hun blote kont in de gang dus. Kwam(en) nogal verouderd over. Samen met Dini een wandelingetje gemaakt naar een nabijgelegen recreatieplaats. We liepen over een klein bruggetje van 2 planken breed. Plotseling zag ik achter Dini een paard aankomen. Recht over de brug. Met haar neus duwde ze Dini in de rug. Ze kwam werkelijk pijlsnel over de brug.

Abdij van Montecassino

Zaterdag 18 sept bezoeken we de abdij van Montecassino. Die bezoek je niet zomaar. We gaan met de bus over 2 passen. Tussendoor koffie drinken in een dorpje waar de bus eigenlijk niet doorheen kon. Verder maar weer naar de abdij, onderweg genietend van een spectaculair uitzicht over de bergen. In de verte zien we de abdij al liggen, half verborgen in de mist.  De abdij is een verhaal apart en het is een aanrader om daar meer over te lezen in wikipedia. De abdij heeft al heel veel vernietigingen overleefd. De laatste was op het eind van de 2e wereldoorlog toen de abdij plat gebombardeerd werd door de geallieerden. Zij dachten dat  de Duitsers daar een uitkijkpunt hadden. Was niet waar. Een drama, dat vele mensenlevens kostte. Alles is opnieuw opgebouwd en ziet er prachtig uit. Je blijft fotograferen. We krijgen een rondleiding door het immense complex. Trapje af en trapje op. Met name de basiliek is zeer indrukwekkend. Hup de bus weer in, op weg naar weer een voortreffelijke lunch met uitzicht op het dal. Tijd om weer terug te gaan. Wederom een topdag.

Zondag is letterlijk een rustdag… behalve voor de eieren-met-spek bakkers. Een brunch samen onder leiding van Hans en Marrie. Bubbels, broodjes, jam, honing, ham etc. etc. Prima verzorgd. De rest van de dag wordt er een beetje geluierd. Morgen naar Martinsicuro.

Martinsicuro

Uit de bergen naar de Adriatische kust ter hoogte van Rimini. Pal aan de zee. Dalen en nog eens dalen. We mogen niet te vroeg op de camping aankomen. Niet voor vier uur. We staan dus met 12 caravans ergens onderweg te wachten op een parkeerplaats tot we verder kunnen. Toegang naar de camping is uitdagend met twee scherpe bochten. We schrikken niet meer na onze ervaringen in de bergen. De reisdag wordt opgefleurd door hapjes van Jan Peter en Pierre (verjaardag). Of waren het hapjes van Tiny? Morgen dinsdag hebben we een excursie naar Ascoli Piceno.

Ascoli Piceno 

Weer prima geregeld door Mieke en Fridus. We gaan met eigen vervoer. Komen aan bij een parkeergarage buiten het centrum. Pakken de lift en staan ineens in het centrum. Mooier kan het niet. Fridus staat erbij te glunderen. Ascoli Piceno De stad van de 100 torens. Oorspronkelijk waren het er 200. Zo’n dikke 100 zijn verwoest in de reeks veldslagen die toendertijd gevoerd werden. Zo’n tachtig werden of gesloopt of opgeslokt door de nieuwe hoogbouw. Afijn, twee zijn er nog duidelijk te zien, een tiental anderen wat minder. We drinken koffie op het Piazza Arringo en bezoeken en passant de kathedraal van Sant Emidio, de eerste bisschop van Ascoli, patroonheilige van de stad en beschermer tegen aardbevingen. We gaan met een toeristentreintje door de stad langs de bezienswaardigheden. Maar ja, wandelend is toch net iets leuker. We doen het later nog eens over. Vooral het Piazza del Popolo met de daar omheen gelegen straatjes en winkeltjes is erg gezellig. We genieten van een lunch. Niet zomaar een lunch... Een Italiaanse lunch met een meer dan Bourgondisch karakter. Een keur aan voorgerechten waar de Olive Ascolane natuurlijk niet ontbrak. Natuurlijk een pasta, kom op nog wat drank, biefstuk met gebakken aardappeltjes, tiramisu, koffie. Natuurlijk duurt de lunch in Italië wat langer. Weer een fijne dag geweest.

De dag erna, 22 september doen we kalm aan. De meesten doen kalm aan. Het is wasdag, er wordt gefietst langs het mooi aangelegde fietspad langs de kust, etc. etc. Ik ga met Anton een strandwandeling maken langs de Adriatische zee. Heerlijk. 23 graden, zon, een windje en met blote voeten door het water op een verder uitgestorven strand. Met veel moeite weten we nog een biertje te bemachtigen bij een al gesloten strandpaviljoen. Einde seizoen is duidelijk waarneembaar. De dag is nog niet om. Er moeten nog 2 ronden gebould worden en nog geklaverjast. Je wordt hier doodmoe.

Donderdag 23 september gaan we samen met Jos en Emmy naar het militaire fort “Fortezza de Civitella del Tronto”. We slingeren met onze auto  door een imponerend landschap, op weg naar het fort. Niet voor niks. Het fort is in prima staat. Er zijn loopbruggen aangelegd vanwaar je van het schitterende panorama kan genieten, en dat doen we dan ook. Het fort laat goed zien hoe de soldaten daar leefden. Maar vooral waarom het fort gebouwd is. Vanuit het fort overzie je de hele streek tot aan de Adriatische zee. En, zo hoog gelegen, een strategisch onneembare plek. Het fort was uitgerust met kanonnen. Of die kanonnen de Adriatische zee konden bereiken betwijfelen we. We besluiten in een lokaal restaurantje wat te gaan eten. Leuk toch? Helaas 5 restaurants gehad,  alles gesloten. Uiteindelijk in arren moede naar de Conad supermarkt. Gebraden kippetje gekocht en een groente schotel. Op de camping komt Jos nog een biertje drinken. Hij drinkt het mijne ook half op. Toch een topdag. Morgen reizen we naar Carpegna.  Snelweg naar het noorden. Ziet er simpel uit.

Carpegna

Vrijdag 24 september rijden we langs de kust naar Carpegna, grenzend aan een prachtig natuurgebied. Was toch geen echt simpele rit. De laatste 40 km was niet alleen slinger de slinger, maar ook nog hots-knots-begonia. Op het einde de apotheose bij camping Paradiso. Onze caravan werd door de campingeigenaar met de tractor naar boven gehesen. Had ook niet anders gekund. Helling van zeker 30%. Een enerverende reisdag die op klassieke wijze afgesloten werd met de happy hour, ditmaal verzorgd door koppels van de Bunt en van der Haar. Was weer geweldig.

Zaterdag excursiedag. We bezoeken een (kleding)drukkerij. We krijgen uitleg van de eigenaar. Met handgemaakte stempels wordt de inkt op de kleding gedrukt. Hij laat het ons zien. Zelf mogen we ook stempelen op een stuk papier wat we als souvenir mee naar huis kunnen nemen. Natuurlijk is er ook een shop waar je van bedrukte schoenen tot bedrukte schorten kan kopen.

Naast de shop is er een klein kerkje, het Pieve di Giovanni Battista. We krijgen uitleg van Padre Elijah in goed Engels. Hij blijkt een Amerikaan te zijn, een songwriter, componist,  pianist en zanger. Dat laat hij ons horen in een van de kamers van het kloostertje als dank voor een extra donatie. Een goede zanger blijkt. Met name het liedje waar Maria haar liefde voor God bezong was erg mooi. Heb niet alle woorden opgepikt, maar alleen de muziek was al ontroerend. Leuke extra voor onze groep. Op naar de lunch. Was weer prima geregeld. Al kreeg je niet precies wat er op het menu stond. 

Soms valt er wel eens iets tegen. De rondleiding in Palazzo dei Principe bijvoorbeeld. De gids kwam niet op tijd, sprak zeer slecht haar talen en hield een onsamenhangend verhaal waar verder niemand meer naar luisterde. Het overigens mooie paleis stond vol ouwe meuk en vuile schilderijen... We nemen met z’n allen maar een ijsje.

Zondag 26 september. Wij houden een rustdag. 's Middags jeu de boule ronde met aansluitend een barbecue. Wij mogen meebakken in de keuken van Hans en Marrie. Helaas pindakaas. Er barst een hevig onweer los. Inpakken die handel en onder de luifel verder. Maar de wind blies ons ook daar weg. Mooi verhaal voor het reisverslag. Maandag gaan we, door een dikke mist, naar het dwergstaatje San Marino. Mooi plaatsje hoog boven op een berg. Gebouwd als een fort met hoge muren. We parkeren beneden en gaan met 3 liften naar boven naar het centrum. Leuke kleine smalle straatjes en natuurlijk stampvol souvenirshops. Dini koopt een schildpad, Jan-Peter een houten horloge en ik een cap. We eten lekker op een mooi pleintje. Was weer een topdag.

Trento 

28 september reizen we naar Trento. De reis er naar toe was zoals verwacht. Hotsen en knotsen de eerste 35 km, daarna de grote weg. 400 km. Meer dan genoeg. Bij aankomst rijden we in konvooi verkeerd. Manoeuvreren, keren en steken. Jan verleent hier en daar de helpende hand. Alles komt uiteindelijk goed. We staan weer op onze plek. De oplooprem van de caravan is beschadigd bij het verlaten van de camping in Carpegna. Krijg dus af en toe een schop of een ruk. Voorzichtig rijden maar. Remmen doet hij gelukkig nog. Komt thuis wel. In Trento houden we het rustig. Een aantal gaan een fietstocht maken rond het meer, een aantal gaat zitten bij het meer en 3 gaan er zwemmen in het meer. ’s Middags laatste ronde jeu de boules en             ’s avonds laatste ronde klaverjassen. Morgen naar onze laatste camping in Nassereith.

Nassereith  

Bij vertrek van de camping in Trento loopt mijn voorwiel vast in de modder op het paadje omhoog. Met 5 man sterk wordt ik uit de prut getrokken. Toch makkelijk en mooi zo’n club disselaars. We komen allemaal veilig aan in Oostenrijk. Vanavond afscheid in Hotel Post. Bij het afscheidsdiner worden Mieke, Fridus en Jan-Peter natuurlijk geprezen en in de watten gelegd. De avond werd mooi en vakkundig geregeld door Co die ontspannen als ceremoniemeester optrad. Hoogtepunten werden per bestemming verwoord door een van de disselaars. Daarnaast vertelden de nieuwe leden (Karin, Peter, Pleunie en Rinus), hun indrukken van de reis en van de club. Klonk allemaal reuze positief. De organisatoren  van shoarma, pannenkoek en eierenmetspek-feesten werden de hemel in geprezen. De organisatoren van boule- en klaverjas- en recept-wedstrijden werden geëerd. Zij maakten tevens de winnaars bekend. Beste bouler bleek Barbara, beste klaverjasser is Jan-Peter en de beste receptontdekker was Karin. Jos, zo te horen een geboren spreker, gaf uitgebreid uitleg over de functie van hoogteverschillen per geïnstalleerd urinoir. Je moet wel een grote l… zijn om dat niet te begrijpen. Afijn, schitterende avond natuurlijk. Onze reisleiders, Mieke en Fridus  en Jan-Peter kunnen met recht trots zijn op hun reis. Iedereen heeft zich geamuseerd en, zoals Fridus met vreugde opmerkte in zijn slotwoord: ”Er is geen onvertogen woord gevallen. Een fijne groep” En zo was het ook. Chapeau voor de groep? 

Prima natuurlijk, maar 3x chapeau  voor onze reisleiders.